Make it happen stories · Početna · RIO 2016 · Volunesia

Experiencia como voluntario do Jogos (Rio 2016 ) – od snova do realnosti

Um menino de seis anos acorda de madrugada e vê uma festa linda na televisão: muita gente torcendo junta e não é Copa do mundo. Assim começa a minha paixão pelos Jogos Olímpicos e minha trajetória como voluntário.

Isso mesmo,desde pequenIMG-20170423-WA0003o quando comecei entender a magnitude dos Jogos Olímpicos, eu desejei fazer parte disso. Minhas brincadeiras de nadar na piscina de plástico, as corridas no quintal, arremessar cabos de vassouras e revezamento de um madeira queimada para se iniciar os nossos Jogos me aproximavam de viver essa experiência.


No dia 02 de outubro de 2009,   esse garoto que sonhava em viver o espírito olímpico viu e sentiu que se tornaria real seu sonho. Gritei, chorei e ri muito nesse dia, ninguém entendia a minha overdose alegria. A partir de então acompanhava todas as notícias referentes ao Rio 2016, até chegar a abertura das inscrições para o programa de voluntários (27/08/2014), fiz a inscrição no primeiro dia, logo nas primeiras horas, não gostaria de deixar passar o prazo e perder esse momento que esperei por anos.

Inscrição feita e confirmada fui realizando todas as etapas  do processo seletivo: nivelamento de idiomas, dinâmicas on line e a tão esperada dinâmica presencial, essa foi um momento bem especial pois quem fez se emocionou, divertiu e saiu de lá com o peito cheio de vontade de começar a trabalhar logo. E não demorou muito para começar, pois semanas depois, eu recebi uma carta convite para trabalhar num evento teste: Triatlo/Paratriatlo no final de julho e início de agosto (31/07 até 02/08). Nesse intervalo seguia a página no Facebook do programa de voluntários ela havia sido criado um concurso cultural com o prêmio de visitar a cede do Comitê Olímpico Rio 2016 e poder ver as tochas antigas de outras edições olímpicas. Nesse dia eu descobri que poderia realizar o meu sonho de conduzir a tocha olímpica, pois foi nos dito que qualquer cidadão que tivesse uma história poderia vivenciar esse momento.

IMG-20170423-WA0001

Chega julho, recebo uma ligação do comitê dizendo que havia sido escalado para trabalhar na praia e teria que entrar no mar para auxiliar os atletas, no primeiro instante me assustei com a proposta mas concordei, pois queria ajudar nesse evento. Tivemos um treinamento para entender o que aconteceria ali uma semana antes, e nos foi apresentado o termo Handlers, foi paixão a primeira vista, poder ajudar um atleta paralímpico a sair do mar e por alguns segundos ser as pernas que talvez vai ganhar uma medalha é inigualável a sensação. Fora a responsabilidade de ser a primeira equipe de Handlers da história do Paratriatlo. Esses três dias em Copacabana, foram mágicos, treinamos como carregariamos os atletas com auxílio do sling( uma prancha com alças de silicone) várias vezes e fui escalado para ficar na balsa onde se é dado a largada nas provas do Paratriatlo diferente do triatlo onde a mesma acontecem na areia da praia. O bom que nos dias de competição dos eventos teste pude viver os dois setores de Handlers, balsa de largada e a retirada dos atletas do mar. Tive a felicidade de participar de outros cinco eventos teste: Maratona aquática, Vôlei de praia, Moutain Bike, Handebol e Hóquei sobre a grama. Além disso, pude viver o período de olimpíada mais forte sendo um voluntário selecionador, o que era responsável em aplicar as dinâmicas presenciais e on line aos candidatos uma outra experiência muito forte onde pude conhecer histórias e sonhos tão valiosos quanto ao meu de  pessoas do mundo todo: brasileiros de fora do Rio de Janeiro, argentinos, chilenos, paraguaios, cubanos, espanhóis, americanos, franceses, italianos e etc. Como era satisfatório, ainda não satisfeito fui voluntário pioneiro, ajudando por pouco tempo o comitê e do time energia contagiante auxiliando e aplicando uma dinâmica motivacional nos treinamentos das instalações.

IMG-20170423-WA0002

Também tive a honra e a emoção de ser um dos 12.000 condutores da Tocha olímpica, no dia 04 de agosto 2016 na minha cidade,  minutos de pura emoção e realização reviver aquele menino que brincava no quintal com uma madeira queimada agora o sonho é pra valer.

IMG-20170423-WA0008

Durante o período olímpico, fiquei alocado no Complexo de Deodoro, no campo de Hóquei sobre a grama, trinta dias de trabalho feliz, cuidando do banco de reservas dos atletas e fazendo a escolta de algumas delegações. Chorava, brincava e sorria demais, oportunidade única de fazer amigos nacionais e internacionais simplesmente bom demais! Tudo o que esperei ser e acontecer. Com o fim dos Jogos Olímpicos não deixei a saudades me dominar, pois logo se iniciariam os Jogos paralímpicos, e voltaria ser um Handlers e reencontrar alguns amigos, Fábio, Bernardo, Rubião,Bianca, Felipe e Rodrigo, além de conhecer outros.

IMG-20170423-WA0010

De cara, fiquei feliz como o time tinha aumentado desde do evento teste em 2015, gente disposta a fazer acontecer! Treinamos muito, entramos e saímos do mar várias vezes, montamos grades de proteção, limpamos carpetes, cuidamos   de barcos,rampas, balsas e pier, tudo dominado pelos Handlers. Meu trabalho específico era cuidar novamente da balsa de largada, eu era o líder dos voluntários lá, cuidava de tudo até a largada dos atletas uma responsabilidade única que tive o prazer de ver a última orientação dos guias, as brincadeiras pré prova e as orações, saia de lá renovado por ver a superação dos atletas e o envolvimento dos Handlers sejam na areia ou no mar, cada um com seu sorriso marcante sejam brasileiros ou estrangeiros com o coração verde e amarelo!

IMG-20170423-WA0004

Autor: L. D. R. (Rio de Janeiro, Brasil)

______________________________________________________________________________________

Kao šestogodišnji dječak budeći se u zoru, na televiziji sam ugledao nešto poput žurke na kojoj mnogo ljudi navija zajedno, a nije svjetsko prvenstvo u fudbalu. Tako je započela moja strast prema Olimpijskim igrama i volonterski put.

Da, od djetinjstva, kad sam počeo shvatati veličinu Olimpijade, želio sam biti dio toga. Moji dječiji nestašluci, kao što je plivanje u plastičnom bazenčiću, trčanje u dvorištu, bacanje metli i paljenje drveta kao znak početka naših Olimpijskih igara su mi omogućavali da doživim to iskustvo.

Dana, 2. oktobra 2009. godine, taj klinac koji je sanjao da živi duh Olimpijade, vidio je i osjetio da će se njegov san ostvariti. Vrištao sam, plakao i smijao se tog dana. Niko nije mogao da razumije moju neizmjernu radost. Od tad, pratio sam sve novosti vezane za Rio 2016, do datuma 27. avgusta 2014. godine, dana kad su počele prijave za volonterski program. Već prvog dana i u prvim satima poslao sam svoju volontersku prijavu, jer nisam želio da za mene tu ne bude mjesta i tako izgubim priliku da prisustvujem događaju na koji sam čekao godinama.

Obavljenja i potvrđena registracija bila je realizovana u svim etapama selektivnog procesa: poznavanje jezika, onlajn radionice i toliko čekane radionice uživo. Bio je to vrlo poseban trenuta za sve nas koji smo ga doživjeli, radovali mu se, a meni je ispunio grudi neopisivom željom da već počnem sa radom. A nije trebalo puno za početak, jer sedmicu dana kasnije sam dobio pozivno pismo za rad na generalnoj probi: Triatlon / Paratriatlon krajem jula i početkom avgusta (31/07 do 02/08). U tom periodu sam pratio i fejsbuk stranicu volonterskog programa koja je bila organizovala takmičenje vezano za kulturu i kao nagradu obezbijedila posjetu Olimpijskom komitetu Rio 2016 uz mogućnost posjete izložbi olimpijskih baklji kroz istoriju.Tog dana sam otkrio da bih uz sve ovo, mogao ostvariti još jednu životnu želju – nositi olimpijsku baklju. Bilo je rečeno da, bilo koji građanin koji bude imao priču,  bi mogao doživjeti taj momenat.

Dolazi jun, primam poziv od Komiteta prilikom kog mi saopštavaju da traže volontere za rad na plaži i pomoć takmičarima pri izlasku iz vode u toku takmičenja. U trenutku se uplaših odgovornosti, ali sam shvatio da zaista želim pomoći i prihvatio prijedlog. Imali smo treninge i obuku da bismo lakše shvatili šta će se tom prilikom dešavati i tad smo se susreli sa terminom HANDLERS. Bila je to ljubav na prvi pogled. Moći pomoći paraolimpijskom sportisti koji će možda biti nosilac medalje, da izađe iz vode i na nekoliko sekundi biti njegove noge, je neopisiv osjećaj. Pored toga, odgovornost i čast biti član prve ekipe Handlers u istoriji paratriatlona. Ta tri dana na Kopakabani, bila su magična! Obučavali smo se kako da izvedemo taj poduhvat iznošenja sportiste iz vode u što kraćem vremenskom periodu uz pomoć „sling“ (silikonskog podmetača sa rukohvatima). Nekoliko puta bio sam raspoređen u ekipu koja je bila na splavu odakle je počinjao paratriatlon za razliku od triatlona gdje se sve događa na plaži. Na dan takmičenja, kao dio generalne probe, imao sam priliku da učestvujem u oba sektora (početak takmičenja i dolazak takmičara do plaže odnosno izvlačenje iz vode) i iskusim šta znači biti Handler. Imao sam sreće i priliku učestvovati i na drugih pet generalnih proba: maraton u plivanju, odbojka na plaži, rukomet i hokej na travi. Isto tako, ove Igre sam još snažnije doživio kao volonter koji je bio odgovoran za selekciju, sprovođenje dinamike medju prisutnim kandidatima ali i onim na daljinu. Još jedno iskustvo jako bitno za mene gdje sam mogao upoznati različite priče i snove, podjednako važne kao i moj, ljudi iz cijelog svijeta: Brazilaca van Rija de Ženeira, Argentinaca, Čileanaca, Paragvajaca, Kubanaca, Španaca, Amerikanaca, Francuza, Italijana, itd. Bio sam prezadovoljan zbog svojih iskustava, ali želio sam još, pa sam uz sve to pomagao komitetu i timu koji je radio na poticanju i održavanju motivacije tokom trening među kandidatima.

IMG-20170423-WA0002volonterska iskustva prije početka Olimpijskih igara

Takođe, imao sam izuzetnu čast biti jedan od 12 000 kandidata koji su nosili olimpijsku baklju. 4. avgusta 2016. godine, u mom  Rio de Ženeiru, minute čiste emocije i oživljavanja onih momenata mog dječačkog sna, samo što sam sad umjesto zapaljenog drveta nosio pravu olimpijsku baklju.

IMG-20170423-WA0008Olimpijska baklja i turneja kroz Rio

Tokom Olimpijskih igara, bio sam smješten u Deadoro kompleksu, na bojištu hokeja na travi. Proveo sam trideset srećnih radnih dana, vodeći računa o ložama sportskih ekipa i u pratnji nekih od ekipa. Plakao sam, šalio se i smijao mnogo. Jedinstvena prilika za sklapanje prijateljstava kako nacionalnih tako i internacionalnih. Neprocjenjivo! Sve što sam očekivao se i događalo. Po završetku Olimpijskih igara nisam dao nedostajanju da me savlada. Uskoro će početi Paraolimpijske igre, biću Handler i ponovo ću sresti neke od prijatelja: Fabia, Bernarda, Rubião, Bianku, Felipea i Rodriga ali i upoznati druge.

IMG-20170423-WA0009Handlers na startnoj poziciji prije početka paratriatlona

Ubrzo sam se obradovao kad sam vidio kako je tim porastao od generalne probe 2015te do danas. Ljudi koji su spremni učiniti mogućim takmičenje u paratriatlonu. Trenirali smo mnogo, ulazili i izlazili iz vode nebrojeno puta, postavljali smo zaštitnu ogradu, čistili tepih, pazili na čamce, rampe, splav, mol, sve zahvaljujući Handler-ima. Moj posao je bio da ponovo brinem o startnoj poziciji, odnosno, kao lider da koordinišem timom volontera koji su zajedno sa mnom bili odgovorni da početak takmičenja u paratriatlonu protekne u najboljem mogućem redu. Zadovoljstvo je bilo posmatrati ih pred takmičenje, slušati instrukcije trenera, šale zbijane neposredno pred takmičenje ali i molitve. Kada smo svoj posao odradili, vratili smo se na plažu da propratimo uspjehe takmičara i podržimo ostatak naše ekipe Handler-a koji je obavljao svoj posao sa širokim osmijehom na licu i srcem u bojama zelene i žute, bilo da je riječ o Brazilcu ili strancu!

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s