Make it happen stories · Početna · Priče iz...

Lugares comunes – zajednička mjesta

Siempre desee viajar por el mundo, o simplemente viajar, ya que cada paso que damos, y cada gente nueva que conocemos es en definitiva, un mundo nuevo.

Tuve la hermosa fortuna de tener un trabajo, que al contrario de lo que parece –encerrado en un laboratorio, cual animal de experimentación, aislado del mundo- conocí mucha gente/mundos de países/mundos distintos.

Miren que raros seremos al vernos, acá en Buenos Aires 30 °C y yo con un mate a 85 °C (aproximadamente) y usted el que lee quien sabe qué cosa estará haciendo, que en otro lugar nada entenderán.

mate-y-termo-via-www-conclusion-com_-ar_

Pues bien, volviendo a la raíz del tema, tuve y tengo la suerte, en este rincón del mundo, la gracia de viajar sin subir a ningún avión –aunque alguna vez espero hacerlo, superando esos males de altura- y descubrí, rodeado de mucha gente distinta, que hay muchos lugares comunes en el mundo.

Conocí entonces, la más singular de todas, una ¨rusita¨  como le dicen por acá, más conocedora de la música latina, que nosotros los propios latinos. Y entonces ese viaje que realizamos al conocernos, no fue por las estepas de Europa, fue por las montañas de Colombia, el frío seco de Bogotá, el cándido sabor de salsas desde Cali hasta más Medellín, y ni hablemos de los ¨costes¨ de Montería. Quién diría, que desde Bosnia, me enseñarían las magias de nuestros hermanos latinos y, por supuesto, acompañado de esos ¨costes¨ mencionados, un coctel explosivo latino de fuerzas imparables.

world_unity

Más bien que desde mi lugar, también pase algo de la melancolía argentina, esa que transmuto desde el tango al rock nacional, y llora para reír, (así como la salsa ríe para no llorar) toda la belleza del mundo, de amargos pero dulces desamores.

Aquellos que leen dirán: ¿Pero qué es lo que trabajan en ese laboratorio? ¿Se la pasan hablando de música? No por supuesto que no. También hablamos de especies de árboles, de amores y desamores de todos y cada uno, de anhelos y deseos, de buscarnos un lugar en el mundo. ¿Y en donde cabe eso las enseñanzas científicas? Aprendimos un montón de cosas científicas  ahí, sin embargo lo más importante sigue siendo otra cosa.

La cultura lo es todo. La cultura es amor, y no hay lugar para el odio. Miren si no es importante cultivarse, de música, de letras, de gente hermosa viajera, golondrinas locas que migran al frío, para dar calor, regando semillas de las que nacen, imparables hacía el cielo, árboles gente, corazones parlantes, mundos nuevos.

Así que, en todos estos viajes/gente, lo importante es salir de nuestros frascos personales, conocer la vida, abrirse al otro. Tirar a la basura esas estupideces de la nacionalidad vacía y falsa, ridículos odios que se mezclan con deportes como el futbol, y fronteras artificiales que olvidan lo principal. Somos iguales, lo dice la ciencia, lo dice la cultura, lo dice nuestro corazón, donde siempre aguarda el encuentro con otro, para el mestizaje, para ese intercambio de brillantes joyas autenticas, desde esos hermosos, lugares comunes.

Autor del texto: J.J.T.D. (Buenos Aires, Argentina)

______________________________________________________________________________________

Zajednička mjesta

Oduvijek sam želio putovati po svijetu ili jednostavno putovati, jer je svaki korak koji načinimo i svaka nova osoba koju upoznamo na kraju krajeva jedan novi svijet.

Imao sam veliku sreću da imam posao koji mi je, nasuprot onome kako izgleda ‒ zatvoren u laboratoriji poput pokusnog kunića, izolovan od svijeta ‒ omogućio da upoznam mnoge ljude, svjetove drugih zemalja, drugačije svjetove.

Pogledajte samo kako bismo čudno izgledali da možemo da posmatramo jedni druge, mi ovdje u Buenos Ajresu na 30°C i ja sa mateom od približno 85°C, a vi koji ovo čitate radite ko zna šta, nešto što na drugom mjestu ne bi ni razumjeli.

Elem, vratimo se na temu, imao sam i imam tu sreću da u ovom kutku svijeta putujem, a da ne moram sjesti u avion ‒ iako se nadam da ću jednom, kada prevaziđem strah od visine, moći to da uradim ‒ i otkrio sam, okružen mnogim različitim ljudima da ima dosta zajedničkih mjesta na svijetu.

Onda sam upoznao najposebniju od svih, jednu „Ruskinjicu” kako je ovde zovu, koja latino muziku poznaje bolje nego mi, Latinoamerikanci. A putovanje na koje smo, potom, zajedno krenuli, nije bilo po evropskim stepama, već po kolumbijskim planinama, po suvoj hladnoći Bogote, po nježnom ukusu salse od Kalija do Medeljina, a da ne pričamo o ljudima sa obale iz Monterije. Ko bi rekao da će me neko iz Bosne učiti magiji naše latinoameričke braće i, naravno, uz pomenute ljude sa obale, o jednom eksplozivnom latinoameričkom koktelu nezaustavljivih sila.

Čak sam odavde takođe osjetio nešto od te argentinske melanholije, one koja je iz tanga prenijeta u nacionalni rok i koja isplače svu ljepotu svijeta, da bi se potom smijala gorko-slatkoj ravnodušnosti  (kao što se salsa smije da ne bi plakala).

Oni koji ovo čitaju će reći: „ Ali šta vi radite u toj laboratoriji? Provodite vrijeme pričajući o muzici? Ne, naravno da ne. Takođe govorimo o vrstama drveća, o ljubavima i ravnodušnosti svakog ponaosob, o žudnjama i željama, o pronalaženju svog mjesta u svijetu. I gdje je tu nauka? Tamo  smo naučili mnogo naučnih činjenica, međutim najvažnije je nešto drugo.

Kultura je sve. Kultura je ljubav i tu nema mjesta mržnji. Pa zar nije važno kulturno se uzdizati u muzici, u književnosti, u divnim putujućim ljudima, ludim lastavicama koje se sele u hladne predjele da bi im donijele toplinu, bacajući sjeme iz koga niču, nezaustavljivo u svom putu ka nebu, ljudi drveta, srca koja govore, novi svjetovi.

Tako da je u svim ovim putovanjima/ljudima važno izaći ispod naših sopstvenih staklenih zvona, upoznati život, otvoriti se drugome. Baciti u đubre one gluposti o praznoj i lažnoj nacionalnosti, smiješne mržnje koje se miješaju sa sportovima kao što je fudbal i lažne granice koje zaboravljaju ono najvažnije. Jednaki smo, to kaže nauka, to kaže kultura, to kaže naše srce koje uvijek čeka susret sa drugim, da se izmiješa, da razmijeni blještave autentične dragulje sa tih divnih zajedničkih mjesta.

Zahvaljujem se lektoru prevoda 🙂

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s